Ve bir gece

Kan-ter içinde uyandı cellat;

“Tanrım” dedi

Bu ne zor bilmece.

          1960’lı yıllarda bahar sezonunun  başlamasıyla birlikte, doğa’nın bereketinden  faydalanabilmek için, köy’den yaylalara göç ederdik. Dedem Duman Musa ile yayla komşularımız,Yağap’gil, Gülo’gil, Oruçoğlu, Ürdü’gil, Dığa’gil, Kelhüseyin’gil ailelerinin ağılları, 1920 sonrası yurt edindiğimiz, Ermenilerden kalan Çakmakçayır mıntıkasında  yer alırdı...

Sizler Akpınarlılar olarak Çekmeköy Naturel Düğün Salonu’nda yeni yılı karşılarken biz de oğlumun evinde eski yılıuğurlamaya çalışıyorduk. Kadehler kaldırarak, birbirimize küçük hediyeler alarak neşeleniyorduk. Ali Haydar Çatak abimizden bir telefon geldi.

“Tekbirler Eşliğinde Katliam” yazıma Kamber Güzeldere’nin yazdığı yoruma siyasi açıdan yorum yapmayacağım. Anlaşılan o ki, bir görüş teatisinde veya tartışmasında bulunmak neredeyse imkânsız. İmkânsız çünkü biz daha kavramlar veya olgulardan önce, bir yazıda bulunan ifadelerde anlaşamıyoruz. Demek ki mesele, salt görüş ayrılığında değil, bir metni anlama sıkıntısında da yatıyor.   

İÇİMİZDEKİ YARA!

         Çocukluğumuzda, köyümüzdeki  Cemal Topuz Amca’dan ve ilk öğretmenlik yaptığım köyde  Başoğlan Amca’dan duyduklarımla kalsaydı, Dersim’e , ilişkin fazla bir şey bilmiyor olacaktım. Aslında bu gün de yeterli  değil. Dört göz, dört kulak olup öğrenmeye çalışıyorum. Oysa ben, çağdaş düşünce ve yaşam tarzından; öğrenim düzeyinin yüksekliğinden dolayı  “Türkiye’nin yüz akı Tunceli; Sıvas’ın yüz akı Divriği “ demekle yetinirdim.